มิ.ย. 122015

 

ทุกๆ ปี จะมีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง เดินทางไปสร้างอาคารเรียน บ้างก็เป็นห้องสมุด ลานกีฬา ลานอเนกประสงค์ ห้องน้ำ ให้กับโรงเรียนในชนบททั่วประเทศ หมุนเวียนกันไป

และกว่าจะได้ไปสร้างกันแต่ละครั้ง ไม่ใช่เรื่องง่าย และสิ่งที่ขาดไม่ได้ คือ เงิน

พวกเขาเหล่านั้น จะต้องหาเงินทุกวิถีทาง จะต้องทำทุกอย่างเพื่อแลกมาด้วยเงินหรือสิ่งของที่จะเอาไปสร้างหรือสนับสนุนในการสร้างทุกๆ ปี และที่สำคัญคือพวกเขาเหล่านั้นเป็นเพียงแค่นิสิตธรรมดาๆ ที่กำลังศึกษาอยู่ด้วย

และมีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่จะต้องเดินทางไปด้วยเสมอ บ้างก็ว่าไปสนองตัณหาตัวเอง บ้างก็ว่าไปช่วยน้อง บ้างก็ว่าอะไรก็แล้วแต่

แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนมีเหมือนกันคือ เสียสละ และ ใจ

และผมเชื่อว่าหากมีโอกาสก็จะพยายามไปให้ได้เสมอ

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ มันทำให้พวกเราทุกคนได้มาอยู่ด้วยกัน

อาจจะเป็นโชคชะตาหรือทำเวรกรรมอะไรมาด้วยกัน

หยาดเหงื่อ หยาดน้ำตา ความหิว เสียใจ ร้องไห้ ธาตุแท้ของคน

จบค่ายแล้ว บางคนอยู่ต่อ บางคนจากลา เป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนต้องเจอ

ไปทำไม เหนื่อยก็เหนื่อย น้ำก็ไม่ได้อาบ กินก็ไม่อร่อย นอนยุงก็กัด นอนก็ไม่เต็มอิ่ม นอนดึก ตื่นเช้า ร้อน ดำ เซ็ง หงุดหงิด

ไปแล้วบ้างก็ทะเลาะกัน ไม่ชอบกัน ผิดใจกัน หรือแม้รักกันก็มีถมไป

ความทรงจำ ความรู้สึก แต่ละค่ายจะแตกต่างกันไป

นั่นซิครับ แล้วเราไปออกค่ายกันทำไมหรอ

แต่รู้ไหมครับว่า สิ่งที่ผมพูดมานี่ เกิดขึ้นมา 50 ปีแล้วครับ

….

และก็จะยังเกิดขึ้นต่อไป

กล้า KU 66

ชมรมค่ายอาสาพัฒนา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

Leave a Reply

(required)

(required)

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

© 2011 Krajung | กล้าจัง Suffusion theme by Sayontan Sinha