055 | เที่ยวพัทยา กับ สปาเกตตี้คาโบนาร่าสุดโหด

September 14th, 2008 | in บ้าเที่ยว4 comments 

เวลาประมาณตีสอง ล้างหน้า แปรงฟัน แล้วกำลังจะนอน..

เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น…

น.เบียร์ : พี่กล้า ไปพัทยาป่าว
ผม : หา! พัทยา - -” ใครไปบ้าง
น.เบียร์ : เนี่ยะ มี พี่เก่ง พี่ฮอลล์ เฟิร์น ชวนพี่ฝ้ายไปด้วยดิ
ผม : อื้มๆ เดี๋ยวโทรไปบอกนะ

ผมก็นั่งตริตรองอยู่สักพัก เออ ไปก็ไปวะ แล้วผมก็โทรไปชวนฝ้าย และน้องทราย (ชวนคนที่คิดว่าพอจะไปได้ แต่น้องทรายไปไม่ได้) แล้วฮอลล์ก็มารับแล้วก็ไป โดยที่พวกเราออกจาก กทม. ประมาณตีสาม โดยผมหลับไปนิดหน่อย แฮะๆ รู้สึกตัวว่าคนอื่นลงไปถ่ายรูปกันด้วยที่ป้ายอะไรสักอย่าง แต่ผมขอนอนก่อนแล้วกัน ฮ่าๆ

และพวกเราก็ถึงหาดจอมเทียน (พัทยาใต้) ประมาณ 6 โมงเช้า อากาศดีโคตร! ไม่ได้ตื่นเช้าขนาดนี้มานานแล้ว ฮ่าๆ เมื่อไปถึงผมก็เริ่มโทรศัพท์หาคนอื่น เพื่อบอกให้ทราบว่ามาเที่ยวพัทยากัน(ทำให้อิจฉาเล่น) ผู้โชคร้ายคนนั้นได้แก่ เนต์ ลินดา และเฮฮา ส่วนส้ม และน้องทรายโทรไม่ติด ถือว่าโชคดีไป

พวกเราก็นั่งเล่นกินลม เล่นกีต้าร์ เป่าขลุ่ย กันจนถึง 9 โมงเช้า ก็ได้ติดต่อให้นพ67 เป็นคนพาไปกินข้าวเช้า ซึ่งตอนนั้นฮอลล์ บุคคลที่ซึ่งขับรถมาจาก กทม. ก็ได้ง่วงนอนอย่างมาก ฮอลล์ก็เลยให้ผมขับรถจากพัทยาไปศรีราชา ก็เข้าไปรับนพที่ ม.เกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา และบังเอิญโคตร! ที่เจอโค้ก66 ด้วย ตอนนี้ก็มีแนวร่วมรวม 8 คน ก็คือ ฮอลล์ เก่ง ฝ้าย โค้ก น้องนพ น้องเฟิร์น น้องเบียร์ และผม เพื่อที่จะไปถล่มบ้านพี่ต้าร์62 กันฮ่าๆ

ไปถึงก็เจอ พี่ต้าร์62 พี่นัท65 พี่ตั้ก65 และพี่เชื่อม65 และรวมพวกผมอีก 8 คนตอนนี้มีสมาชิกรวม 12 คน ตอนประมาณ 11 โมง พี่ๆ ก็พาไปกินก๋วยเตี๋ยวดู๋ดี๋ (สิ่งที่เราเรียกว่าข้าวเช้า หึหึ) อิ่มโคตร! อร่อยมาก ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ ว่าเกิดจากความหิว หรือว่ามันอร่อยจริงๆ (แต่ว่ามันอร่อยจริงๆ นะ)

หลังจากที่อิ่มกันมากๆ พวกเราก็ได้ไปนอนพักเอาแรงกันที่บ้านพี่ต้าร์ เนื่องจากเมื่อคืนไม่ได้นอนกันเลย

เนื่องจากตอนเย็นฮอลล์มีธุระ ก็เลยตื่นมาประมาณบ่ายสามโมง โดยที่ฮอลล์ยังง่วงนอนอยู่ ซึ่งแน่นอนครับ ผมก็ขับรถจากศรีราชากลับมาที่ กทม.

และนี่ก็เป็นการขับรถยนต์ใน กทม. เป็นครั้งที่สอง ฮ่าๆ (มาทาง มอเตอร์เวย์ ลาดกระบัง พระรามเก้า วิภาวดี เกษตรฯ)

เมื่อมาถึงที่ชมรมค่ายอาสาฯ เห็นเนต์กับจะนั่งอยู่แล้ว เนต์ออกแนวงอลนิดๆ ว่าทำไมไม่ชวน ซึ่งจริงๆ แล้วผมคิดไว้แล้วครับว่าถ้าเกิดว่าชวนเนต์ไป เนต์ก็ไปไม่ได้ เพราะว่าเนต์อยู่หอใน (หลังจากสามทุ่มแล้วจะไม่ให้ออกจากหอ)

หลังจากนั้นก็กลับไปอาบน้ำที่หอ และกลับมาชมรมอีกครั้งหนึ่ง เมื่อกลับมาก็เจอตู่กับส้มอยู่ด้วย กำลังทำสปาเกตตี้คาโบนาร่ากันอยู่ น่ากินโคตร ผมก็ช่วยทอดไส้กรอก กับเบคอนครับ

นี่ครับผลงานของพวกเรา สูตรโดยตู่ เพิ่งรู้ว่าคาโบนาร่าต้องใส่ วิปปิ้งครีมด้วย

ไม่มีคำบรรยาย แต่ทุกคนบอกว่า เลี่ยนจัง ยกเว้น ตู่ กับเนต์ ที่กินกันอย่างเอร็ดอร่อย

หลังจากที่กินกันเสร็จแล้ว และวิปปิ้งครีมยังเหลือ พวกเราก็ไปซื้อไอศครีมที่ 7-11 มากินกันต่อ (อ้วนตาย!)

แต่เดี๋ยวก่อน! ระหว่างที่กำลังจะกินไอศครีม พี่ต้น52 ก็ได้ทำมาม่ามาให้กิน ผม ฝ้าย และส้ม ก็เลยไปกินมาม่ากันก่อนเนื่องจากยังไม่ค่อยอิ่มกัน (อ้วนตายตายตาย!)

อิ่มโคตร!  ตอนนี้ทุกอย่างจบลงด้วยความสงบ เคลื่อนที่ค่อนข้างยาก (มีแรงมาอับบล็อกก็บุญโขแล้ว ฮ่าๆ)

ความสนุกและความสำราญ คงจบไว้เพียงแค่วันนี้หลังจากนี้คงต้องอ่านหนังสือสอบแล้ว

ปล.
- สำหรับคนที่ไม่ได้โทรไปชวนขอโทษด้วยนะครับ เนื่องจากผมคิดแล้วว่า หากชวนก็คงออกมาไม่ได้ หรือไปไม่ได้
- ขอบคุณตู่ที่ทำเมนู อร่อยๆ ให้กิน (แต่คราวหลัง อย่าให้เลี่ยนถึงขนาดนี้นะเว้ย)
- ขอบคุณรูปอาหาร จากมือถือเนต์ (ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยชัดก็ตาม ฮ่าๆ)
- ขอติดรูปที่ไปเที่ยวพัทยาไว้ก่อนนะครับ เนื่องจากกล้องอยู่ที่ฮอลล์
- เร็วๆ นี้จะจัดงาน Software Freedom Day ครับ


Tags: , , , , , ,

033 | ครั้งแรกกับการขับรถยนต์ในกรุงเทพฯ

July 27th, 2008 | in บ้ากับตัวเอง1 comment 

บอกก่อนเลยนะครับว่าเอนทรี่นี่จะออกแนวไดอารี่

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า หลังจากที่กลับไปอาบน้ำที่หอแล้ว ก็กะว่าจะมาอ่านหนังสือที่ชมรม เมื่อกลับมาถึงที่ชมรม นุ่นบอกว่า พี่จุก(62)โดนงูกัดที่บริเวณเท้า แต่ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลวิภาวดีแล้ว มีเก่งไปเป็นเพื่อนพี่เค้า

แล้วไปยังไง? .. พี่จุกขับรถยนต์ไปกับเก่ง

และเรื่องของเรื่องก็คือ พี่จุกจะให้เอารถกลับมาที่ชมรม

แต่… เก่งขับรถไม่เป็น

ก็เลยให้ผมขี่มอเตอร์ไซค์ไปให้เก่ง เพื่อที่จะให้เก่งขี่กลับมา และให้ผมขับรถของพี่จุกกลับมา

นั่นไงครับ..งานเข้าแล้ว ความกังวลหลายๆ อย่างก็เกิดขึ้น

เริ่มตั้งแต่ รถจะเป็นเกียร์ออโต้หรือเกียร์กระปุก แล้วถ้าเกิดว่าเฉี่ยวชนขึ้นมาจะทำอย่างไร จริงๆ ผมคิดว่าผมวิตกไปเองแหละครับ ตอนที่อยู่บ้านนอก ก็ขับรถบ่อยนะครับ แต่ไม่เคยขับในกรุงเทพฯ ขอบอกเลยครับว่า ตื่นเต้น ครับ

สุดท้ายก็กลับมาอย่างปลอดภัยครับ ถึงแม้ว่าจะเป็นระยะทางที่สั้นมาก นั่นคือ โรงพยาบาลวิภาวดี ถึง ชมรมค่ายอาสาพัฒนา ม.เกษตรฯ แต่ก็แอบตื่นเต้นเล็กๆ ด้วยความที่กลัวว่า ถึงแม้เราจะขับไม่ชนคนอื่น แต่คนอื่นอาจจะขับมาชนเราก็ได้

ปล. เหลือสอบอีก 4 ตัวก็จะเป็นไท แล้วครับ


Tags: , ,

Sponser by Google AdSense

บทความ

หมวดหมู่

CPSK Friends

บล็อก

เว็บไซต์

    Firefox 3

    Foxkeh