A: วันก่อนครับ
B: ทำไมครับ
A: ไปเที่ยวกับคณาจารย์ดาวนายร้อยมาครับ รู้สึกประทับใจมากๆ เลย
B: ดีครับดี โอกาสเที่ยวพร้อมกันแบบนี้หาได้ยาก
A: ตอนก่อนแยกย้ายกันกลับบ้าน ผมงี้น้ำตาซึมเลยครับ
B: โอ้ววว นี่แหละครับ ความอบอุ่นที่มีให้กัน และคิดถึงกันจนไม่อยากกลับบ้าน
A: กระเป๋าตังค์ผมหาย – -”

เพิ่มเติม : เจอแล้วครับ

สิ่งที่หายไป..

• กระเป๋าเงิน GL
• เงินสดประมาณ 5,000 – 6,000 บาท
• เงินมาเลเซีย 150 เหรียญ
• บัตรประชาชนหมดอายุ
• บัตร Smart Purse (7-11) มีเงินอยู่ 200 กว่าบาท
• บัตร ATM – Debit
• รูปสาว

ยังโชคดีที่เอาบัตรต่างๆ ออกจากกระเป๋าตังค์ ตอนที่ไปเที่ยวสิงคโปร์ ไม่งั้น ใบขับขี่ บัตรลดต่างๆ คงหายไปด้วยแน่ๆ

และครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกในเดือนนี้ที่หาย เมื่อ 3 วันก่อน ตอนอยู่ที่ด่านเข้าเมืองไทย กระเป๋าตังค์ใบนี้แหละ ก็หายเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็เจอ เพราะทำตกไว้ (ขอบคุณน้าแดงที่เป็นคนเจอ) แต่.. ตอนนี้มันก็ได้หายไปอีกแล้ว น้าแดงก็บอกว่า ครั้งนี้คงหายจริงๆ แล้วแหละ มันคงไม่อยากอยู่กับเราแล้ว ฮ่าๆๆ ..

กระเป๋าตังค์หายครั้งนี้ รู้สึกเสียดายน้อยกว่าครั้งที่แล้ว (แต่ก็ยังเสียดาย) ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน หรือเป็นเพราะว่าเราเริ่มปลงได้กับสิ่งของที่มันเป็นวัตถุ เงิน เพราะสิ่งของพวกนี้ ไม่ตายก็หาใหม่ได้

ตอนที่กระเป๋าตังค์หายครั้งก่อนหน้านี้ เคยอ่านเจอประโยคหนึ่ง (จำไม่ได้แล้วว่าอ่านมาจากไหน) เขียนไว้ประมาณว่า เหตุการณ์จำพวกแฟนทิ้ง ของหาย ทะเลาะกับเพื่อน หรือเหตุการณ์อะไรก็แล้วแต่ ที่ทำให้เรารู้สึกแย่ เราควรจะไม่ทุกข์กับมัน แต่ควรจะเอาเหตุการณ์นั้นมาเป็นเครื่องพิสูจน์ตัวเองว่า เราจะผ่านมันไปได้เร็วแค่ไหน

สุดท้าย..

คนๆ หนึ่ง ยังไปจากเราได้เลย แล้วนับประสาอะไรกับกระเป๋าตังค์ ที่จะไม่ไปจากเรา ฮ่าๆ